[Powered by Google Translate] Neste vídeo vou presentar algúns novos compoñentes
que será utilizada para construír o primeiro circuíto.
Despois imos entrar no ámbito de desenvolvemento Arduino
e aprender algunhas das súas características básicas.
Finalmente imos codificar noso programa microcontrolador primeiro e enviá-lo para o noso Arduino.
Imos comezar.
>> O primeiro compoñente que debemos familiarizarse co é o protoboard sen soldados.
Este breadboard nos permite prototipo ou probar os nosos circuítos
simplemente colocando as puntas ou extremidades de compoñentes dentro destes buratos minúsculos chamados soquetes.
É importante notar que letras e números executar ao longo do perímetro da breadboard.
Isto é porque as tomas en cada liña numerada están ligados
o que significa 1A liña para liña 1E, por exemplo,
recibirán a mesma cadea, con todo, as liñas non son conectados uns a outros.
>> O compoñente seguinte é a resistencia que ten as puroposes primarias
de limitación de corrente e tensión de división.
Usan resistencias, porque non todos os compoñentes de aceptar o mesmo nivel de tensión
que a fonte de alimentación ofrece.
Cando unha tensión constante é aplicada aos terminais do resistor,
a cantidade de corrente que permite o fluxo a través dela é determinada pola súa resistencia
que é medida en ohms.
Ohms para que máis resulta menos corrente.
A fin de descubrir como calcular a cantidade de resistencia ohms
que unha resistencia se aplica, nós simplemente ollar raias súa cor
que implica o invólucro exterior.
O valor de resistencia pode ser lida polos primeiros tres raias de cor.
Cada cor ten un valor especificado de 0, sendo negro, a 9, sendo branco.
Podes atopar máis información sobre estes valores dende o enlace.
Hai tamén unha cuarta pista que ven en ouro, prata, ou só en branco.
Isto dá os niveis de tolerancia do resistor, ou sexa, quão preto el corresponde a súa resistencia nominal.
De momento, podemos ignorar a Tarja cuarto e establecer o noso foco na 3 primeiros.
>> A banda en primeiro lugar, que é o oposto da pista de tolerancia, é o primeiro díxito.
Este valor pode ser de 0 a 9.
Do mesmo xeito, a tira segundo é o segundo díxito, que tamén pode ter un valor de 0 a 9.
Pero o terceiro díxito é onde se fai diferente.
O terceiro díxito é o número de 0, que son engadidos ao final dos dous primeiros díxitos.
O nome formal desta franxa é o multiplor.
Tomemos, por exemplo, este resistor.
Actualmente, temos un resistor de laranxa, laranxa, marrón.
Valor de laranxa e 3, e un valor de Brown é 1.
Polo tanto, temos un resistor 3, 3, 0 ou 330.
Teña en conta que da terceira pista, que é marrón, está nos dicindo só o número de 0 a ser engadida
para os primeiros díxitos e segundo.
>> Finalmente o noso último compoñente é o diodo emisor de luz ou LED para breve.
O LED é un pouco de luz que podemos atopar na maioría dos nosos produtos electrónicos.
Para que un LED para emitir luz, a cadea debe pasar a través dunha conexión nunha dirección específica.
Pero imos voltar a iso en breve.
De momento, observe como un chumbo é maior que o outro.
Canto máis tempo o chumbo é chamado o ánodo, e este é o terminal positivo para o LED.
Canto máis curto o chumbo, que é o terminal negativo, é chamado o cátodo.
>> Agora que temos unha comprensión xeral dos nosos compoñentes,
imos construír o noso primeiro circuíto.
Cando comezar a construír un circuíto que ten que sempre apagar o Arduino do ordenador.
Así, de acordo coa nosa esquemática, sabemos que a resistencia debe ser entre
a fonte de enerxía, ou sexa, un dos pinos dixitais do Arduino, eo ánodo,
o cable positivo do LED.
Mentres o cátodo, polo negativo, será conectado directamente á terra,
completando así o noso circuíto.
Ao contrario do LED, a dirección na que poñemos a resistencia non importa.
Imos poñer unha das resistencias leva na toma liña 1A.
Agora imos poñer o outro cabo do resistor nun percorrido do circuíto separado.
Como preto de 2A liña?
>> Grande. No medio do camiño. Imos pasar o LED.
Por esquema, o noso ánodo, o liderado positiva, debe ser conectado a nosa resistencia.
Isto significa que temos que poñer o ánodo LEDs nunha toma que está na mesma
percorrido do circuíto como un dos resistores leva.
Imos facer 2E liña.
Polo noso esquema, sabemos que o cátodo ha directamente ao Pino terra Arduinos.
Así, podemos poñer o cátodo en 3E liña.
>> Grande. A parte final para o noso esquema é simplemente usando estes cables Jump
para conectarse ao noso Arduino, completando así o circuíto.
Imos comezar por facer a conexión entre o cátodo para o chan Arduinos.
Para iso, nós simplemente conectar o Jump de cable a calquera das tomas
que comparten a mesma liña A a E do cátodo.
Neste caso, imos conectar unha extrema do cable de conexión directamente 3A liña.
A outra ficha vai para un dos pinos aterrados ou GRD dixitais do Arduino.
En canto ao segundo cabo, de acordo co noso esquema imos facer unha conexión
da nosa resistencia a nosa fonte de enerxía que é un dos pinos dixitais do Arduino.
Sabemos xa que unha extremidade da resistencia está conectado ao ánodo LEDs.
Entón, iso nos deixa con só unha opción 1, liña 1 B soquetes través E.
Imos dar un espazo entre os nosos compoñentes.
Imos plug 1 finais do Jump de cable na liña 1E.
Finalmente, chame a outra extrema deste cabo Jump en Pino dixital 13.
Teña en conta que este Pino. Será moi importante en breve.
>> Ben, o circuíto parece moito, pero queremos que faga algo.
Imos romper os nosos dedos e comezar a traballar
escribir o noso programa microcontrolador primeiro.
Primeiro Póñase un extremo USB cadrado no Arduino.
Co fin de comezar a escribir o noso propio programa,
imos ter acceso ao Arduino contorno de desenvolvemento integrado,
que vou referir a como o IDE.
Para iso, prema no menú do aparello na parte esquerda inferior da pantalla.
Cambiar a programación do Arduino e selecciona a partir deste menú.
Se o software Arduino non está instalado, pode instala-lo facilmente por
abrindo un terminal e escriba o seguinte comando:
Sudo yum install Arduino.
Terá que reiniciar o dispositivo cando se remate.
Polo tanto, unha vez que iniciar o IDE, a primeira cousa que ten que comprobar
é o IDE Arduino está rexistrando ou ver o seu dispositivo Arduino.
Podes facelo, só tes que ir ao menú Ferramentas, pase pola porta serial,
e non debe haber polo menos tres dispositivos da lista.
Se non está marcada xa, facer asegúrese de comprobar o / dev/ttyACM0
como este é onde Arduino está conectado.
>> Cando se abre o IDE Arduino un novo proxecto, que se chama un esbozo,
ábrese automaticamente.
Esta área será utilizada para poñer a nosa codificación.
Na parte inferior da pantalla, hai unha fiestra de terminal responsable da información outputing
como códigos de resposta complilation ou erros de sintaxe no seu código.
Na parte superior da pantalla, debaixo do menú de arquivo, hai unha serie de iconas
que debemos estar familiarizado con.
A partir da extrema esquerda, hai unha icona que se asemella a un cheque.
Este botón é chamado de comprobar, eo seu responsable de compilar o código
ao validar a corrección da súa sintaxe programa.
O botón despois de comprobar, que se asemella a unha frecha apuntando cara o lado dereito,
é a orde de subida.
O comando de carga é resonsible para enviar os programas compilados 1 e 0
ao longo do seu microprocesador para ser gardado no consello.
Teña presente que o botón de verificación non vai cargar o teu código.
Os próximos tres botóns son novos, abrir e gardar respectivamente.
O botón final para a extrema dereita deste menú é chamado de monitor serial,
e actúa como unha consulta a través do cal os programadores poden configurar Arduino para ler como entrada
ou presentar como a saída de e para o monitor de serie.
Nós imos volver para o monitor serial noutro vídeo.
>> De momento, imos comezar a escribir o noso programa.
Agora a comezar a escribir un programa Arduino pouco difire de programas en C regulares.
Isto porque un Arduino precisa, como mínimo, 2 baleiro específica funtions definido.
Configuración e loop.
Arduino fai moi doado para comezar, utilizando modelos de código de exemplo
que veñen co IDE.
Para cargar a nosa mínimo, só tes que ir ao menú arquivo, exemplos, escolla un número básico,
e prema en mínimo.
Unha fiestra de novo esbozo debe aparecer.
Cargar o código de modelo.
Imos ir brevemente sobre estas dúas funcións.
A función de configuración é semellante ao inicio, xa que é a primeira función a executar,
e el só funciona unha vez.
Configuración é utilizado para definir cales pinos serán de entrada ou de saída.
Por exemplo, este sería un gran lugar para dicir ao Arduino que queremos para a saída
algunha corrente eléctrica sobre a Pino número 13.
Loop é unha función que é executada continuamente no microcontrolador.
Xa se preguntas por que nunca o seu despertador para?
É porque a maioría dos microcontroladores ha percorrer o seu programa.
No noso circuíto este sería un gran lugar para dicir ao Arduino que queremos facer
nosa palpebrar luz para sempre.
Así, en pseudocódigo que sería algo así como a luz en vez atrasar n segundos, chame a luz fóra,
demora n segundos.
>> Ben, en vez de escribir código que estamos indo só para enganar. Só desta vez.
Este é, en realidade, xa un modelo de código para un LED piscando salvo nos nosos exemplos.
Para cargalo ir ao arquivo, exemplos, escolla un número básico, e escoller palpebrar de ollos.
O que ocorre aquí é que unha fiestra de novo esbozo debe aparecer con algún código xa está dentro.
Dentro do corpo setups hai unha función auxiliar Arduino chamado pinMode.
PinMode prepara o pino a ser utilizado.
El acepta dous parámetros.
En primeiro lugar, o número de patas de IO, que é o pino que quere empregar,
e, segundo, un valor que declara o pino é usada para a entrada do circuíto
valor constante de entrada en todas as capitais, ou a saída para o circut,
que é unha saída de valor constante en todas as capitais.
Dentro do loop hai 2 funcións auxiliares adicional Arduino,
digialWrite aceptar dous parámetros e atrasar aceptar un parámetro.
DigialWrite é usado para interactuar con o pino que configurou usando pinMode.
>> O primeiro argumento é o número de patas que está interactuando.
O segundo argumento é unha constante que é tanto maior, é dicir, a tensión total,
ou baixa, ou sexa, non hai tensión.
A función de auxiliar segundo é atraso
que pode deter o código de ser executado con base na cantidade de tempo en milisegundos.
Teña en conta que 1 segundo é igual a 1.000 milisegundos.
Con base na nosa explicación paso a paso, podemos deducir que, se o noso circuíto foi configurado correctamente
noso LED debe chamar e estar acendida por 1 segundo e apagar e queda fóra por 1 segundo
antes de liga-lo de novo.
Isto debe repetirse para sempre, como é actualmente a función de loop.
Imos escoller a carga para o botón de bordo e descubrir.
>> Grande. Entón pode estar se pregunta o que está próximo.
Ben, agora que ten unha comprensión de todo o que é necesario para crear
un circuíto Arduino, podemos comezar a aplicar os coñecementos adquiridos a partir das nosas conferencias en CS50
para aguçar aínda máis as nosas habilidades.
Por exemplo, que se eu non quere usar a función de loop Arduino?
E se en vez eu quería escribir o meu propio tipo de loops e condicións
ou incluso crear os meus propios funcións fóra do mínimo?
E se eu quería tocar música ou construír unha alarma
ou mesmo en contacto con internet co meu Arduino?
As respostas a estas preguntas están chegando. Entón quede por preto.
>> Estou Christoper Bartolomeu. Este é CS50.